Stress urine incontinentie

SUI: onvrijwillig urine verlies

De International Continence Society (ICW) en de international Urogynecological Association(IUGA) definieren (urine)incontinentie als onvrijwillig urineverlies.

De ICS/IUGA spreken van SUI als onvrijwillig urineverlies optreedt bij buikdruk verhogende momenten zoals niezen, hoesten en fysieke activiteiten. Let op: stress urine incontinentie is geen gevolg van psychische stress maar treedt op bij een stoornis in de functie van het afsluitmechanisme van de blaas. Onvrijwillig urineverlies kan invloed hebben op het sociaal/maatschappelijk leven.

Onvrijwillig urineverlies is een frequent voorkomend probleem. Het exacte aantal mensen dat hier mee te maken heeft is niet bekend maar wordt geschat op ongeveer 5% van de Nederlandse bevolking.

Ontstaan van SUI

Er zijn in het lichaam samenwerkende mechanismen die verantwoordelijk zijn voor de productie van urine, waaronder de bekkenbodem. Bij vrouwen kan er door hormoonsverandering na de overgang, verlies van steunweefsel optreden waardoor klachten kunnen ontstaan.

Factoren voor het ontstaan van SUI zijn o.a.:

  • zwakte van de bekkenbodemspieren en/of verzakkingen;
  • een moeizame bevalling en een hoge leeftijd van de moeder tijdens de eerste bevalling;
  • overgewicht;
  • urineweginfecties;
  • stijgen van de leeftijd, met een piek tussen 45 en 55 jaar.

Bij mannen is SUI vrijwel altijd het gevolg van een trauma, bestraling of operatief ingrijpen.

Preventie van bekkenbodeminsufficientie

Meestal worden bekkenfysiotherapeuten ingeschakeld op het moment dat de SUI al bestaat. Voor zwangere vrouwen is primaire preventie, ofwel het voorkomen van SUI, een belangrijk aandachtsgebied. De cursus ZwangerFit zorgt voor pre-en postnatale begeleiding voor deze groep vrouwen en speelt in op dit probleem. Het kan ook zijn dat een specialist de hulp inroept voorafgaand aan een operatief ingrijpen om de patient bekkenbodemoefeningen aan te leren. Het pre-operatief oefenen verbetert de conditie van de bekkenbodem wat het postoperatieve verloop weer gunstig beinvloed. De patient weet tevens hoe hij/zij moet oefenen.

Bekkenfysiotherapeut

Bij SUI zijn zaken als onbegrip, schaamte en sociale problemen met goede voorlichting en begeleiding te beinvloeden. De bekkenfysiotherapeut helpt hierbij om het zelfvertrouwen weer te vinden. Hierboven kunt u lezen hoe de bekkenfysiotherapeut te werk gaat. Er wordt samen met u een behandelplan opgesteld en de voortgang van de behandelingen wordt regelmatig beoordeeld met een evaluatie. De behandelduur en frequentie verschillen per patient. Over het algemeen beslaat de totale behandelduur niet meer dan 3 tot 6 maanden. Indien het resultaat van de fysiotherapeutische behandeling onbevredigend is wordt u terugverwezen naar de verwijzer.

Verwijzing versus Directe Toegankelijkheid Fysiotherapie (DTF)

De verwijzing naar de bekkenfysiotherapeut gebeurt in Nederland schriftelijk door een huisarts, bedrijfsarts of medisch specialist (o.a. de uroloog en gyneacoloog). Patienten melden zich ook rechtstreeks bij de bekkenfysiotherapeut, soms op advies van een verloskundige of een overgangsconsulent. Dit is in het kader van de DTF sinds 1 januari 2006 wettelijk mogelijk. In overleg met de patient wordt in verwijzende en terugverwijzende zin samengewerkt met de huisarts of specialist.